Elisabeth de Lengh – speelde een belangrijke rol bij de realisatie van het Regentenhof (ook wel bekend als Lenghenhof)

Elisabeth de Lengh speelde, als zus van Gijsbert de Lengh, een belangrijke rol bij de realisatie van het Regentenhof (ook wel bekend onder de naam Lenghenhof), welke in 1756 werd opgericht.

Regenten- of Lengenhof
Elisabeth werd in 1677 geboren en op 23 juni van dat jaar gedoopt in de Grote Kerk te Dordrecht. Elisabeth was vernoemd naar haar moeder Elisabeth Boom en bleef gedurende haar leven ongehuwd.

Haar broer Gijsbert bouwde tijdens zijn leven een groot vermogen op en wilde zijn kapitaal gebruiken om iets te doen voor de minderbedeelden in Dordrecht, en dan met name de oude vrouwen. Hij besloot een hofje te stichten, waartoe hij in 1753 voor ƒ 520,00 de voormalige woning van Agatha Johanna van Naarsen, douairière van Francois Geresteyn van Haleweijn, aankocht.

Het was Gijsberts wens een deftig hof te realiseren, waar de bewoners niet door de diaconie bedeeld werden. De bewoners van de hof zouden jaarlijks een uitkering ontvangen van de Regenten. Op 7 mei 1754 maakte Gijsbert een wilsbepaling tegenover zijn buurman, notaris Anthonij Bax.

Hierin gaf hij aan dat hij voornemens was om een Gesticht of Hofje met 24 woningen en een Regentenkamer te laten bouwen. Gijsbert sprak de uitdrukkelijke wens uit dat, indien hij voortijdig zou komen te overlijden, de erfgenamen en executeurs van de hof deze namens hem zouden afbouwen. Gijsbert zou de voltooiing van de Regentenhof inderdaad niet meer meemaken: hij overlijdt in 1755, op 77-jarige leeftijd.

Elisabeth, op dat moment zelf al 78 jaar oud, was zijn voornaamste erfgenaam: zij erft zijn huis aan de Nieuwe Haven en vele andere bezittingen. Elisabeth had in haar dagelijks leven waarschijnlijk de taak om in het huis in de Houttuinen het huishouden te leiden, gasten te ontvangen en sociale posities te bekleden. Daarnaast moest zij het familiekapitaal in de ruimste zin van het woord beheren en in stand houden. Hierbij was zij genoodzaakt haar testament op te maken. Haar bezit bedroeg om en nabij vijftigduizend gulden (ƒ 50.000) wat voor die tijd een vermogen was. Op 19 december 1755 geeft zij tegenover notaris Anthonij Bax te kennen dat zij over haar nalatenschap wil beschikken.

Zij herroept hierbij eerder gepasseerde testamenten en documenten van uiterste wil. Later zou zij dit testament nogmaals herzien. Diezelfde dag geeft Elisabeth de Lengh haar boekhouder Leendert Roos procuratie om haar te vertegenwoordigen. Zij machtigt hem om al haar zaken, zowel in haar privé als uit de boedel en nalatenschap van wijlen haar broeder waar te nemen, verrigten en gaden te slaan. De boekhouder formeert in haar plaats een staat van de nalatenschap van haar overleden broer, waarover belasting betaald moet worden.

Omdat Gijsbert inderdaad overleed voordat de Regentenhof was afgebouwd, was het aan de regenten om de bouw hiervan verder te realiseren. De regenten waren Mr. Pieter Hoeufft, Leendert Roos, David Crena én Elisabeth de Lengh.

Zij werd bij Gijsberts overlijden tot rentmeesteres van de hof aangesteld. De regenten slaagden in hun taak en zo werd de realisatie van de Regentenhof een feit. De hof bestaat heden ten dage nog steeds en er wonen nu, heel toepasselijk voor dit thema, uitsluitend vrouwen! Zo zijn de sporen die Elisabeth heeft achtergelaten in de geschiedenis nog steeds zichtbaar in de huidige tijd.

Voorgedragen door Geesken Bloemendal

(Tekst en foto’s overgenomen uit Dordrecht Monumenteel – Cultuurhistorisch Magazine – nummer 71, mei 2019)

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *