Top Naeff

Top Naeff

Anthonetta Naeff (Dordrecht, 24 maart 1878 – aldaar, 22 april 1953) was een Nederlandse schrijfster die onder de naam Top Naeff haar boeken publiceerde, vertaalster, toneelschrijfster en toneelcritica. Zij was de grondlegger van het meisjesboek

Van moederskant stamde zij uit de Dordtse koopmansfamilie Vriesendorp; haar vader was ten tijde van haar geboorte eerste luitenant bij het corps Pontonniers.

In 1900 publiceerde ze haar bekendste boek, “School-idyllen”. Ondanks het tragische einde is het een humoristisch meisjesboek waarmee zij haar naam onmiddellijk vestigde en waarvan het succes haar haar verdere leven vergezelde.

In 1953 overleed zij aan de gevolgen van een hartaanval, een maand na de benoeming tot ‘ereburger van de gemeente Dordrecht’ die ze op haar 75e verjaardag ontving.

Lees hieronder het artikel van Henk Mesman, gepubliceerd in Dordt Centraal van 8 februari 2019

ANTHONETTA (TOP) NAEFF
Geboren 24 maart 1878 aan de Nieuwe Haven, huis met Pegasus in het bovenlicht. Woonde Johan de Wittstraat 33 (bij Galerie Blom). Was met een huisarts getrouwd. Overleden 22 april 1953.
Zij heette Anthonetta, Zij zegt: de naam ‘Top’, van mijn grootmoeder afkomstig, doch uitsluitend voor huiselijk gebruik bestemd, stelde zich daar dadelijk naast, en van lieverlee erboven; iets te ver buiten de perken der intimiteit. Het is jarenlang de grief van mijn vader geweest dat zijn kind met dien hondennaam door het leven moest gaan en hij heeft zich daartegen verzet naar vermogen. Bij perioden met succes, maar op den duur hopeloos …
Op haar zeventigste verjaardag (1948) kreeg ze van een brief van een onbekende 81-jarige oud-Dordtse, bewoonster van een hofje in Amsterdam. Zij schreef:
… ‘Zeventig jaar geleden was ik een meisje van ruim elf jaar en moest op 24 Maart een doosje met een paar kievitseieren aan huis van zijn Edel Gestrengen Heer majoor Naeff bezorgen. Het dienstmeisje, dat het pakje van mij aannam, zei tegen mij: “Stil, meisje, want hier is pas een kindje geboren”.

Zelf schrijft zij over het huis in haar boek “Zo was het ongeveer”:
“Een smal, diep-doorlopend oud huis met een, zelfs voor mijn met een sterretje in Baedeker gemerkte geboortestad, onvergelijkelijk prachtig uitzicht over het water van een binnenhaven, met de in- en uitvarende schepen, de “Lange houten brug”, de ‘Knolhaven” aan de overkant, waar ook het kleuren-spel van de vismarkt onder het toen nog weeldrig loof der iepen, als een attentie voor de talrijke schilders die er neerstreken, mocht worden beschouwd”

Boven de deur is een raam met het gevleugelde paard Pegasus, symbool van het dichterschap. Het paard Pegasus deed volgens de mythe met een hoefslag een bron ontspringen, waaruit de dichters dronken.

Top Naeff is vooral bekend geworden als auteur van meisjesboeken, zoals “School-Idyllen” uit 1900. Toen ze 75 werd in 1953, werd ze benoemd tot ereburgeres van Dordrecht. Een maand later overleed zij.
In haar gedicht “De Grote Kerk gespaard” drukt Top Naeff haar angst uit voor een mogelijke verwoesting tijdens de oorlogsjaren van één van Dordrechts belangrijkste monumenten.
“Wat zou er van u zijn geworden, Dordtsche Dom,
Wanneer de razernij nog langer had gewoed?
’s Nachts woelde de angst om u door ’t opgejaagde
bloed:
Bescherm o Santa Sura uw, ons heiligdom”
(uit: ‘Klein Witboek’)
Haar Opa en Oma woonden aan de Wolwevershaven in het pand van de Zeemeerminnen.

Voorgedragen door Alfred Tusschenbroek – ’t Gilde; stelde de wandeling op langs panden waar markante vrouwen wonen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *