Jehanne Hulsman – juriste, musicienne, schilderes, schrijfster en vooral sociaal bewogen vrouw

 

Jehanne Hulsman, juriste, musicienne, schilderes, dichteres, schrijfster en vooral een sociaal bewogen mens. Jehanne werd in ’52 geboren in Leiden en kwam via een periode in Rotterdam, uiteindelijk in ’70 in Dordrecht terecht.

Twintig jaar was zij professioneel actief op muziek-gebied, zowel uitvoerend als in het lesgeven. Braziliaanse jazz had haar voorkeur in het lichte muziekgenre waarin zij actief was. Ze gaf slagwerkworkshops, jazzimprovisatie-workshops, dirigeerde zangkoren en werkte met muziek in theaterprojecten. Twee keer ontving zij een compositie-opdracht. Ze creëerde een eigen vak Vocale Percussie, waarvoor zij officiële erkenning kreeg.

Na een ongeluk in ’98 kwam er een abrupt einde aan haar bloeiende muziek-carrière. Gedurende het herstelproces heeft ze zich toegelegd op wat nog wel kon, schrijven. Voor het ongeluk werkte ze reeds als freelance journaliste voor een huis-aan-huisblad, erna breidde ze waar mogelijk die werkzaamheden uit. Als vrijwilligster zette zij zich op allerlei gebieden in om met de blijvende beperkingen, haar nieuwe mogelijkheden te ontdekken.

Inmiddels heeft ze zich ontwikkeld tot een zeer veelzijdig mens, juriste en kunstenaar.

(Informatie van website: Uitgeverij Liverse)


Jehanne heeft de Johan de Witt speld gekregen voor haar vrijwillige inzet voor het Johan de Witt gymnasium, voor haar inzet op muziekgebied (de samenwerkingsverbanden met diverse instellingen zoals Bibelot en het Jazzpodium, met de toenmalige stichting Omuzo), die zich inzette voor een andere vorm van muziekonderwijs). Daarmee hebben ze aan de wieg gestaan van veel muziekinitiatieven, waaronder een langere periode een vrouwenkoor, dat uitgroeide naar een internationaal vrouwenkoor.

Jehanne heb ooit de compositie opdracht van de gemeente Dordrecht gehad, waarvoor zij een Drie Rivieren Suite heeft gecomponeerd die bij de opening van Dordts culturele hoofdstad in Schouwburg Kunstmin in Big Band vorm is uitgevoerd. Met diverse muziekgroepen heeft zij vanuit Dordrecht professioneel gewerkt, in muzieksoorten als Braziliaanse jazz, jazz en popmuziek.

Daarnaast is Jehanne een aantal jaren betrokken geweest bij het bewonersoverleg Leprozen, een buurt overstijgend overleg inzake de binnenstad. De renovatie van de panden aan de Kleine Kalkstraat heeft zij in een proces van vier jaar met overleg met de gemeente gerealiseerd (men was eerst van plan te slopen).

Destijds is zij ambassadrice geweest van de Dordtse vrijwilligers in het jaar van de vrijwilliger.

Een vijftal jaar heb zij zich – samen met Kees Vos, Dirk ten Veen en haar vader – ingezet om de plaatselijke rechtsgang te volgen en de Algemeen Plaatselijke Verordening aangepast te krijgen op een aantal punten die rechtsongelijkheid teweeg brachten bij met name daklozen en jongeren in de Stichting Mensenrechten Dordrecht.

Inmiddels maakt Jehanne nu al een heel aantal jaren deel uit van de Dordtse Dichters en in het verleden heb ik 10 jaar lang wekelijks een column gehad in het weekblad Merwesteyn. In Dordrecht heeft zij met een symposium haar boek ‘Alles goed?!?’ gepubliceerd, over de problematiek rond Letselschade, waar landelijk in de pers aandacht aan is besteed.

Samen met ex psychiatrische clienten in Dordrecht, hebben ze een belangrijke instructievideo over de nadelen en trauma’s van isoleercellen uitgebracht ‘ Je denkt dat je vergeten wordt’.

Nog steeds weten mensen Jehanne te vinden als er problemen zijn en ze daar met iemand over willen nadenken naar het liefst pragmatische oplossingen toe. Dordrecht is en blijft Jehanne lief.

Voorgedragen door Jacqueline van den Bergh

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *